लकडाउनमा गरिबका किस्सा : राहतले धान्न नसकेपछि भीखको सहारा
वास्तविक पीडितसम्म रातह नपुग्दा हातमुख जोर्न नसक्नेको पीडा अझ बढ्दै गएको छ ।

२०७७ बैशाख २७ शनिबार, बेलुकी ६:४३ बजे२ मिनेट पढाइ

न्यूज ब्यूरो, सिरहा । विश्वभर महामारीको रुपमा फैलिएको कोरोना भाइरस (कोभिड–१९) रोकथाम तथा नियन्त्रणका लागि सरकारले गरेको लकडाउनका कारण विपन्न नागरिकको जीवनयापन कठिन बनेको छ ।
सरकारले लकडाउन लम्ब्याउँदै गर्दा त्यसको सबैभन्दा मार गरिब र असहाय परिवारमा परेको छ । विपन्न बस्तीहरुमा लकडाउनले भोकमरीको अवस्था सृजना गरिदिएको छ ।
दैनिक ज्यालादारीमा निर्भर विपन्न परिवार भोकभोकै नरहुन् भनेर राहत वितरण कार्य पनि हुँदै आएको छ । तर, स्थानीय तहहरुले वितरण गरिरहेको राहत एकातर्फ वास्तविक पीडित पाउनबाट हालसम्म पनि बञ्चित नै छन् भने अर्कोतर्फ राहत पाएपनि त्यसले परिवार चलाउन मुस्किल परिरहेको अवस्था छ ।
मिर्चैया नगरपालिका–१ महदेवाका छुतहर सदा दैनिक रुपमा मजदुरी गरेरै परिवार चलाउँछन् । सदाको परिवार पुस्तौंदेखि अर्काकै घरखेतमा मजदुरी गरी जीविका चलाउँदै आएका छन् । तर, पछिल्लो समय लकडाउनका कारण न त यस परिवारले कतै काम पाएको छ, न त छाक टार्ने जोहो नै ।
लकडाउनमा सबै रोजिरोटी खोसिएपछि छुतहरलाई परिवार चलाउन निकै समस्या आइपरेको छ । अहिले बिहान बेलुका गाँस पाउन धौ धौ परेको छ । उनले केहि दिनअघि नगरपालिकाबाट राहत पाए । तर, त्यतिमात्रै राहतले चुलो धान्न सकेन ।
घरमा खाद्यान्न सकेर चुलो बल्नै मुस्किल परेपछि उनी भिख माग्न बाध्य बनेका छन् । शनिबार उनी पत्नी रेखा सदासँगै गाउँबाट भिख मागेर घर फर्किरहेको अवस्थामा भेटिए । ‘लकडाउनमा भोकै मर्ने भइयो, छुतहर भन्छन्, ‘राहत पाएपनि त्यसले धान्न सकेन, बाध्य भएर भीख मागिरहेको छु ।’
मिर्चैया नगरपालिकामा सयौं यस्ता परिवार छन्, जो दिनमा काम गरी साँझ खाद्यान्न खरिद गरेर खान्छन् । अरु बेला मजदुरी गरेर गुजारा चलाउने यी परिवारलाई अहिले भोकभोकै बस्ने समस्या आएको छ ।
प्रदेश सरकार र स्थानीय सरकारले विभिन्न चरणको राहत घोषणा गर्दै आएपनि वास्तविक पीडित राहत पाउनबाट बञ्चित नै छन् । स्थानीय तहमा जनप्रतिनिधिले पूर्वाग्रही ढंगले र आसेपासेलाई राहत वितरण गर्दा हातमुख जोर्न नसक्नेको पीडा अझ बढ्दै गएको छ ।
कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया दिन साइन इन गर्नुहोस्

लेखक
















टिप्पणी
आफ्नो विचार राख्न साइन इन गर्नुहोस्।
लोड हुँदै…