कहिले सम्म लकडाउन सहने सरकार ?
त्यसले मात्र ग्रामिण भेकका गरिब, अल्पसँख्यक, निमुखाहरु भोकै बस्न बाध्य भएका छन् ।
२०७७ भदौ १ सोमबार, बेलुकी ७:२३ बजे२ मिनेट पढाइ

केही देशले कोरोना संक्रमण आउन नदिन लकडाउन गरे । केहि देशले संक्रमणको भयावह अबस्थालाई नियन्त्रण गर्न लकडाउन गरेका थिए।
नेपालमा संक्रमण नै आउन नदिन लकडाउन गरियको थियो तर सरकारको कम्जोर नेतृत्व र काम भन्दा कुरा बढी गर्नी प्रवृत्तिले कोरोना महामारी नियन्त्रण गर्ने गोल्डेन समयलाइ आत्मप्रशंसा , सत्ता र शक्तिको राजनितिक दाउपेचमा सकियो।
लामो बन्दाबन्दीले देशमा नागरिक रोगले भन्दा भोक्ले मर्ने अबस्था आइसक्यो।अहिले हामी डु अर डाइको अबस्थामा छौ । बिगत ५ महिनाको समय अवस्थालाइ हेरौ लकडाउन उपलब्धी के ?
कहिले सम्म लकडाउनलाई निरन्तरता दिनेरु यहाँ तीन तहकै सरकार मरि सकेको अवस्था छ। नागरिकको दैनिकी आर्थिक असहजताले सिमा नागिसक्यो, होजो आज र भोलि सरकारले जनताको लागि न केही गरेको छ न गर्नेनै छ।
यस गम्भीर परिस्थितिमा जनता सर्वसाधारण आ आफै सजक र सुरक्षित भइ आ आफ्नो ब्यवसाय र नियमित कार्यमा लाग्नुनै अहिलेको बिकल्प छ। लकडाउन जति बढाएनि बसेर खान नेता मन्त्रीलाई मात्र पुग्छ जनतालाइ होइन।
कोरोनाको सँक्रमण अहिले समुदाय स्तरमा पुगेको छ । समुदाय स्तर भनेपछि कोरोना सँक्रमण अहिले तेस्रो स्टेजमा पुगिसकेको छ । मान्छेबाट मान्छेमा सर्ने जस्तो देखिएको छ । सरकारले ल्याएको पिसिआर मेसिनमाथि पनि शंका उपशंका उब्जीएकै हो ।
हो, धेरै जनाको मृत्यू अहिले जस्तोसुकै कारणले भएपनि अधिकांश मृत्यूलाई कोरोनासँग जोडने गरेको टिकाटिप्पणी पनि बाहिर गरिएको छ । एउटै व्यक्ति एक अस्पतालमा पिसिआर चेक गराउँदा पोजिटिभ देखाउने र सोही दिन अर्को अस्पतालको पिसिआर मेसिनमा चेक गराउँदा नेगेटिभ देखिनु मेसिनप्रतिको विश्वास कति ?
सरकार अहिले पिसिआर चेकअप, एक घर एक पिसिआर चेकअपको अवधारणालाई अवलम्बन गर्नुभन्दा पनि वर्तमान सरकार राम मन्दिर, राम जन्भूमि खोज्नमा व्यस्त छन र त्यसमाथि पनि आम नागरिकलाई मार्ने गरी लकडाउन गर्ने गरिन्छ ।
४ महिनाको लकडाउनले कति मानवीय क्षति भएको, कति विस्थापित भएको कुरा कसैबाट लुकेको छैन । सँक्रमण समुदाय स्तरसम्म पुगिसकेकोले लकडाउनमा मात्र विकल्प रहेनन् । शहरिया जीवनभन्दा पनि गाउँले जीवनमा फरक भएकोले ग्रामिण भेकमा लकडाउनको असर कहिले देखिएनन । त्यसले मात्र ग्रामिण भेकका गरिब, अल्पसँख्यक, निमुखाहरु भोकै बस्न बाध्य भएका छन् ।
यस्तो अवस्थामा सरकारले लकडाउनको विकल्प खोज्नुको अर्को कुनै विकल्प देखिदैनन् । निषेधाज्ञा, पसल बन्द, बजार बन्द मात्र कोरोना सँक्रमणको रोक्नुको विकल्प छैनन । सँक्रमण रोक्नको लागि समुदाय स्तरमा सचेतना, जनचेतनाको अभाव जबसम्म रहिरहन्छ, जबसम्म नागरिक आफैै सचेत हुँदैन र अर्को व्यवस्था गरिदैन तबसम्म लकडाउनले केही हुनेजस्तो छैन् ।
अन्त्यमा कोरोनाबाट बच्नको लागि सबै जना घरमै बसौ, समाजिक दुरी कायम गरौं, सँक्रमणबाट जोगौं ।
कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया दिन साइन इन गर्नुहोस्
















टिप्पणी
आफ्नो विचार राख्न साइन इन गर्नुहोस्।
लोड हुँदै…