बिजेपीको राष्ट्रियता जस्तो नेपाली राष्ट्रियता नबनाऔं

कान्छा बहादुर एवं भैया धोती सम्मान गर्ने शब्द हो । अपहेलित गर्नको लागि होइन । व्यक्ति विशेषको राष्ट्रियता नाप्नलाइ उनको चार पुस्तालाई पनि पढ्नु पर्छ ।

आज भोलि दुईचार अक्षर पढेर अनलाइन र समाजिक सञ्जाल पेजले अनावश्यक कुरा बंग्याएर कसैको केहि लथार्न सकिँदैन । आरोप प्रत्यारोपले हामी नेपाली मात्र कमजोर हुने हो । अवसरवादीहरु अवसरमा मौकामा चौका हान्ने हो । भारतीय केहि मिडियाको समाचारलाई आधार बनाएर असंसदीय, अविवेकपूर्ण र तुक्ष भाषा र शब्दको प्रयोग सम्पूर्ण भारतबासी प्रति गरेर हामी आफ्नो नेपाली गरिमालाई कमजोर गर्दैछौं । नेपालीको शालीनता, सभ्य र मिठो बोलीलाई दुनिया प्रशंसा र अनुकरण गर्दैछ ।

भारत सरकारको विरोध गर्ने र सत्य बोल्ने राष्ट्रबादी होइन । भारतको भारतीय जनता पार्टी जस्तो राष्ट्रियताको परिभाषा नेपालमा पनि ल्याउन प्रयास हाम्रो केहि राष्ट्रबादी ज्युहरुद्वारा हुँदैछ । हाम्रो देशमा त्यस्तो राष्ट्रीयताको आवश्यकता कहिले थिएन र हुनै पनि छैन । वर्तमान समयमा नक्सा सम्बन्धी नेपालको पक्ष लिने भारतीय बिद्वान र राजनेतालाई हामी सम्मान गर्दैछौं । सीमा बिज्ञ र राजनेता भएकोले सत्य र मानवताको लागि बोल्ने बाध्यता सदैव उनीहरुसंग छ ।

उनीहरु जस्तो बेचारा भारतीय राजनेता र बिज्ञलाई ८ वर्ष पहिलादेखि हिन्दूबादीहरु देशद्रोही भन्छन् । भारतको सरकार देश द्रोही भनेर जेल र यातना एवं केहि भारतीय मीडिया पनि देशद्रोही भनेर दुष्प्रचार गर्दै आएको हो । बिगत ८ बर्ष को भारतीय केहि मेडियाको इतिहास हेर्नु नि । हिजोको भारतीय न्यूजÞको कुरा मात्र हेरेर अलमलमा नपर्नु । आपसमा विवादित बयान बाजी नगर्नु । केहि भारतीय मीडिया बीजेपीमा पनि मोदी पैनल र मोदी सरकारको लागि नै जन्मेको हो जस्तो रिपोर्टिंग गर्छ त्यो सुनेर र पढेर हामी अनुभव गरेको छु । तपाईहरु पनि गर्नुहुन्छ ।

विगतको कुरा नगर्नु वर्तमानमा भारतको कोरोना कालको अध्धयन गर्नु । भारतको पहिलो कोरोना संक्रमित राज्य केरल हो । केरल सरकारको चुस्त दुरुस्त व्यवस्था ले ९५ प्रतिशत कोरोना संक्रमणलाई नियन्त्रित गरेको हो केरलबासी । तर, मिडियामा उत्तर प्रदेश सरकारको गुणगान त्यो पनि मात्र नाम मुख्यमन्त्री योगी आदित्यको । केरलको नाम उच्चारणसम्म हुँदैन । उत्तरप्रदेश सरकारलाई कोरोनाको रोल मोडल गरेर व्यख्यान दिन भरी गर्न थाक्दैनन् केहि बरिष्ठ पत्रकारहरु ।

सयकडौं असहाय, निमुखा गरिब ट्रैनको पटरीमा कुचलेर, हाईवे रोड एक्सीडेन्टमा अकाल मृत्य भएको सर्व विदित छ । तर, मोदी सरकारको ट्रेनको राम्रो व्यवस्थाको चर्चा मात्र हामी सुन्दै आएका छौं । आर्थिक तंगी भएर लाखौं गरिब मजदूर हजारौं किलोमिटरको पैदल यात्रा आफ्नो ससाना बालबालिका, गर्भबती एवं अशक्त परिवारको सदस्यसंग कष्ट पूर्ण यात्रा गरेर घर आउनु मजबूर भएको हेर्दै र सुन्दैछौं । तर, मोदीको सबै गरिबलाई बैंक खातामा पैसा र राहत एवं जन लोकप्रिय राम्रो राष्ट्रिय नीतिको मात्र चर्चा बिचर्चा । बुझनु हजुर अहिले पनि बुझनु ।

आफ्नो देशको कोरोनालाई नियन्त्रण नगर्न सक्ने कमजोरी ढाक छोप गर्न अरु देश र डब्ल्यूएचओ माथि आरोप प्रत्यारोप गर्ने र प्रत्येक दिन बेलुका एक घन्टा चाइना र पाकिस्तानको कोरोना न्यूजÞ प्रसारण गर्नेलाई बुझ्ने प्रयास गर्नु । भारतको सर्वसाधारणको लागि ६० दिनदेखि हस्पिटल नखोल्न सक्ने, कोरोना बाहेक ओपीडी सेवा नदिन सक्ने भारत सरकार अर्को देशको स्वास्थ्यको मूल्यांकन गर्ने, आफ्नै देशको बिहारीलाई आफ्नो देशको अर्को राज्यमा नरसंहार र कुट्दा पीडा नहुन् बिजेपी सरकारको अध्ययन गर्नु हजुर ।

धर्म, क्षेत्रियता र भाषाको कुुन्ठामा संक्रमित भारत जस्तै नेपाललाई पनि बनाउनु । तपाईहरु गलत प्रयास नगर्नु । अहिलेको जेनरेशन तपाई र हामी सिमा रक्षाको लागि मात्र बोल्न र नारा लगाउने काम गरेको हो । सयकडौं वर्षदेखि सीमामा बस्ने नेपाली प्रत्येक दिन सीमा रक्षाको लागि संघर्षशील भएर उभिएको एबम लोकतन्त्रको लागि सर्वस्व बलिदान गरेको हो । राजा र सरकारले गरेको निर्णयलाई हामी नागरिक इच्छा नभए पनि मूखदर्शक भएर मान्ने बाध्यताले मात्र स्वीकार गरेर बसेको हो ।

देशको एकता र अखण्डतालाई जोगाउन तपाई र हामीले बोलेको चलन चलतीको भैया, धोती र कान्छा बहादुर शब्दलाई आत्म मुल्यांकन गर्ने बेला आएको हो । भैया मिन्स दाइ हुन्छ । बोर्डरमा बसेर राष्ट्रको सिमानाको इंचइंच भूभागको रक्षा गर्ने आम नागरिक देश बासिको लागि दाई सरह नि हो । त्यही कारण भैयाहरुलाई दाई भन्न आदत डाल्नु । यदि भोजपुरी, मैथली, मगही, हिन्दी बोल्न सक्नुहुन्छ भने भैया बोल्दा हुन्छ । तर, एउटा शब्द भैया र अरु नेपाली भाषा नबोल्नु, प्लीज । कान्छा आफ्नै परिवारको मुटुको टुकडाको लागि प्रयोग हुने शब्द हो । कसैलाई अपहेलित गरेर बोलाउने शब्द होइन । बहादुर शब्द नोकर चाकरको लागि होइन आत्मसम्मानको लागि र ईमानदारिताको लागि प्रयोग हुने गौरवान्वित शब्द हो । हजुर जस्तो राष्ट्रबादी र ज्ञानिहरुको मुखबाट भैया धोती र कान्छा बहादुर शब्दको उच्चारण शोभा दिँदैन ।

हामी नेपाली सबै धार्मिक प्राण प्रतिष्ठा र शुभ पारिवारिक कार्य गर्ने बेला धोती लगाउने र राष्ट्रीयताको बेला अरुलाई धोती भन्ने शब्द आफ्नै नेपाली आमालाई गाली गर्ने सरह हो । अहिलेको अन्तराष्ट्रिय भूमि बिबादित क्षेत्रमा बसोबास भएको जनसंख्या भैया र धोतीको छैन । तर, किन अरु देशले कव्जा गर्न सफल भएको छ । अतिक्रमण गरेको भूभागमा सडकको शिलान्यासदेखि उद्घाटन १० वर्षको समय । तर उद्घाटनपछि मात्र उत्तेजना । तपाई र हाम्रो नजर किन त्यहाँसम्म गएन । हामी अहिलेसम्म किन अन्धो भएर बसेको । चिन्तन गर्ने बिषय हो । बिदेशहरुसंग देशको सबै सन्धि र सम्झौता नेपाली ढाका टोपी र दाउरा सलवार लगाउने हामी नेपाली गरेको हो की होइन । अध्ययन गर्नु त । एउटा पनि धोती र भैयाले गरेको होइन शायद । तर कसको बहकावामा आएर अपहेलित धोती र भैयालाई गर्नु भएको ।

हामी विद्वान नेपाली अमेरिका, अष्ट्रेलिया आदि देशको नागरिकता लिएर देश प्रेमी । नेपाली भारतको या भारतीय नेपालको नागरिकता लियो धोखेबाज र मूर्ख । कहिले सोच्ने प्रयास गर्नु भएको छ हजुर । भारतीय नेपाल आएर रोजगार गÞर्यो नागरिकता लियो बिरोध गर्ने तर नेपाली भारत गएर रोजगार गरेको किन नागरिकता किन लिएको भारतीय आर्मी यानी लाहुरे किन भएको । म र तपाई आफू र छोरा छोरिलाई भारत गएर अध्ययन अध्यापन गरेर पढेर ज्ञानी भएको, बिरामी हुँदा उपचारको लागि भारतीय हस्पिटल पुगेर स्वास्थ्य भएको, मनोरञ्जनको लागि भारतीय धार्मिक र पर्यटकीय स्थल र शहर घुमेर, पसल व्यवसायको लागि होलसेल समान किनेर ल्याउँदा ठीक भारतीय नेपाल आए उसको गाडीलाई ५०० रुपयाँ प्रत्येक दिन भंसार टैक्स लिएर पनि अपहेलित, अव्यवहारिक र दुर्व्यवहार गर्ने हामी किन ?

भारतीय नागरिक जस्तो आफ्नै देशको आधा आगादीको अनुहार भाषा बोली भए नेपालीलाई पनि मित्र राष्ट्रको नागरिक जस्तो व्यवहारिकता देखाउने । तर, १३ प्रतिशत नेपाली आवादीको अनुहार र भाषा चाइना जस्तो भए पनि पियोर नेपाली मान्ने दुई नियत किन ? नेपालको मधेश आन्दोलनलाई भारतीय नजरले मात्र नहेर्नु । २००७ सालदेखि अहिलेसम्मको सबै आन्दोलनकारीको सेल्फ सेल्टर त भारतको भूभाग नि हो । तपाई कुन सालको आन्दोलनको नेता, कार्यकर्ता या भोटर हुनुहुन्छ आत्म मूल्यांकन गर्नु ।

देशको मान, सम्मान, सुरक्षाको लागि सरकार र विभिन्न निकायहरु छन् । निकायहरु माथि विश्वास गरौं । यदि हाम्रो विश्वास माथि उनीहरु उभ्न सकेन भने चुनावको दिन आउँदैछ । पार्टी, जाती, भाषा, क्षेत्रीयता, धर्म, परिवारवाद, दारू र पैसालाई नहेरिकन आफ्नो गुप्त मतदानको सदुपयोग गर्नु होला । अहिले कोरोना संक्रमणको बेला हो । आफ्नो छिमेकी परिवारलाई सहयोग र सहकार्य गर्ने समय हो । व्यक्तिगत सरसफाईलाई ख्याल गर्नु । नजिकको सार्वजनिक स्थललाई टोलबासी मिलेर सफार सुन्दर बनाउनु । तर, समाजिक र भौतिक दुरिको पालना गरेर । लकडाउनको अक्षरशः पालन गरेर कोरोना विरुद्धको सफल योद्धा बन्ने प्रयास गर्नुहोला ।

लेखक धिरेन्द्र साह सामाजिक तथा सरसफाई अभियन्ता हुन् । उनी सरसफाई अभियानप्रति समर्पित छन् ।