"म लुटिदै गए, चिच्याए, छिमेकी सुन्दै गरे, कोही आएनन्" : बलात्कृत बालिका

अजय अनुरागी ||
जनकपुरधाम, २५ चैत्त ।
धनुषाको शाहीद नगर नगरपालिकामा कक्षा ७ मा पढिरहेकी १४ बर्षिय एक जना बालिकालाई त्यही गाउँका दुइ जनाले सामुहिक बलात्कार गरेको घटनामा एउटा नया तथ्य फेला परेको छ ।

त्यो तथ्य के हो भने बालिकाले संरक्षणका लागी आफ्नो टोलका घर घर पुगेर गुहार माँगेकी थिइन् तर, समाजका कुनै पनि व्यक्तिले त्यो रात उनलाई संरक्षण दिन चाहेनन्न् । घरमा बुवा आमा कोई पनि नरहेको बेला ती पिडीतले सुरक्षाका लागी टोलका धेरै जसो छिमेकीको ढोका घचघच्याएकी थिइन्, तर त्यो रात उनलाई कसैले पनि आश्रय स्थल दिन मानेनन् । गाउँका ती दुई जना अपराधीहरूको आतंक र भयका कारण गाउँका कुनै पनि व्यक्तिले संरक्षणका लागी हात अगाडी बढाईदिएनन् ।

१४ चैत्र २०७४ का दिन शहीद नगर नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ स्थित बिषरभोरा भन्ने गाउँमा राती १० बजेको समयमा सोहि गाउँका दुई जना अपराधीले एक जना १४ बर्षकी बालिकालाई जबर्जस्ती उठाएर मुख बाँधेर पर खेतमा लगेर सामुहिक बलात्कार मात्रै गरेनन्, बलात्कार गर्दै गर्दाको अस्लील भिडियो समेत मोबाइलमा बनाई पिडित बालिकालाई ज्यान लिने प्रयास समेत गरेका थिए । सोही गाउँका शहीद नगर नगरपालिका वडा नम्बर ८ बस्ने धनीक लाल नर्सरिया यादवको छोरा बर्ष २५ का भुटाइ भन्ने मनोज न नर्सरिया यादव र सोहि गाउँका रामजतन बिराजीका छोरा २४ बर्षीय दिपेश बिराजीले उक्त बालिकालाई मुख बाँधी घर भन्दा पर स्थानीय मंसीब गोइतको खेतमा लगेर जबर्जस्ती सामुहिक बलात्कार गरेका थिए ।

ती बलात्कारीहरूले बलात्कार गरेर मोबाइलमा भिडियो समेत बनाई कसैलाई भनिदिए ज्यानले मारिदिने तथा भिडियो इन्टरनेटमा सार्बजनिक गरि दिने भनेर धम्की दिएका थिए । त्यस पछि ती बालिकालाई ज्यान मार्ने उद्देश्यले गम्छाले घाँटी झुन्ड्याउने प्रयास समेत गरे पनि कसै गरी ती बालिका तिनीहरूको चंगुलबाट भाग्न भने सफल भएको पिडित बालिकाले त्यो कालो रातको स्मरण गर्दै लोकान्तरलाई बताए । त्यो घटना स्मरण गर्ने बित्तिकै बालिका अझै पनि डराउने गर्छन् जो की लोकान्तारकर्मीले पनि उनको घर पुग्दा देखियो ।

घटना भएको दिन बालिकाका आमा र बुवा उनको मामाघर सिरहा स्थित माइत गएका थिए । घरमा बालिकाकी फुफु मात्र रहेको मौका छोपेर ती दुई जना अपराधीहरूले बलात्कार गरी ज्यान लिने प्रयास गरेका थिए । जब उनी भाग्ने प्रयास गरेकी थिइन्, भाग्ने बेला गहुँको खेतमा लडिन् । ती अपराधीहरू पनि उनलाई लखेटी रहेका थिए, तर उनी गहुँको खेतमा लुकेर आफ्नो ज्यान जोगाउन सफल भईन् । घर आए पछि रुँदै मामाघर गएकी आमालाई फोन गरेर वृतान्त सुनाईन र, आफुलाई उनीहरूले मारिदिने धम्की दिंदै लखेटी रहेको भने पछि एक जना छिमेकीको घरमा गएर सबै कुरा बताउन आमाले छोरीलाई भनिन् । त्यस पछि उनले छिमेकका केही आइमाई तथा पुरुषहरूलाई समेत सबै कुरा बालिकाले सुनाईन् ।

दुर्भाग्य के देखियो भने कसैले पनि नजिकैको प्रहरी चौकी तथा ईलाका प्रहरी कार्यालयमा खबर समेत गरि दिएनन् । त्यो, रात ती पिडित बालिकालाई रात भरि सुरक्षित साथ् राखी दिन गाउँका कोइ पनि तयार भएनन्, घटना भएको एक साता पछि स्थलगत अध्ययनका लागी २१ चैत्रका दिन पिडीतको घरमै पुगेका लोकान्तरकर्मीलाई पिडीतको आमाले गहभरी आँखामा आँशु झार्दै बताईन् । ज्यानको समेत असुरक्षा देखिएकाले एक्लै फुफुको सुरक्षा पर्याप्त नहुने भनेर आफ्नो घरमा नबसेर छिमेकीकै घरमा रात काट्न छोरीलाई पठाएँ, तर, ती अपराधीहरूको डरले कसैले पनि आफ्नो घरमा राख्न समेत तयार भएनन्, पिडितकी आमाले भनिन्, ‘म नभएको अबस्था र त्यत्रो बिजोग परेको बेला फोन गरेर अरु कसैको घरमा बस्न भनेकी थिएँ ,तर मेरी छोरीलाई कसैले पनि आश्रय दिएनन ।’

दुइ महिनाको छुट्टीमा आएका पिडीतका बुवा बैदेशिक रोजगारीका लागी कतार सोही दिन फर्की रहेका थिए । उनका बुवाले घरबाट बिदा बारी लिएर फर्किरहेको बेला लोकान्तरकर्मीलाई भने, ‘घर परिबार पाल्न विदेश जानै पर्छ, म त गई रहेको छु, तर ती बलात्कारीहरूलाई भने फाँसीको सजाय सरकारले दिओस्, अरु कसैको छोरी फेरी पनि बलात्कृत हुनु नपरोस् ।’ अत्यन्तै गरिब तथा बिपन्न समुदायका रहेका उनीसँग सम्पतिको नाउँमा ७ धुर घडेरीमा बनाईएको कच्चि घर बाहेक १ कठ्ठा खेत सम्म छैन । त्यसैले घर परिबार चलाउनका लागि विदेश जानु परेको उनले रुँदारुँदै बाध्यता सुनाउँदै घरबाट बिदाई लिएका थिए ।

बलात्कारी कसरी भए फरार ?

बलात्कार भएको दिन अपराधी गाउँमै लुकेर बसेका थिए । झन् गाउँका मानिसहरूले प्रहरीलाई खबर गर्नु भन्दा पनि मिलापत्र गर्न तथा घटना ढाकछोप गर्न सबै एकमत भए । त्यस पछि घटना भएको भोली पल्ट मज्जाले अपराधी फरार हुन सफल भए । घटना स्थल भन्दा २ किलोमिटर उत्तर पश्चिममा प्रहरी चौकी चोरा कोयलपुर, ३ किलोमिटर दक्षिण पश्चिम यदुकोहामा नेपाल प्रहरीको इलाका प्रहरी कार्यालय र सशत्र प्रहरीको बेस क्याम्प समेत रहेको छ, तर, पनि ती अपराधीहरू सजिलै फरार हुन सफल भए ।

इलाका प्रहरी कार्यालय यदुकुहा धनुषाका प्रहरी निरीक्षक पबन झाका अनुसार घटना बारे प्रहरीलाई घटनाको भोलि पल्ट बिहान १० बजे मात्र खबर गरियो । लगत्तै हाम्रो टोली स्थलगत पुगेको थियो, पिडितलाई प्रहरी टोलीले जनकपुर अञ्चल अस्पताल लगेर स्वास्थ्य परीक्षण गराईयो, प्रहरी निरीक्षक झाले भने, ‘एकातर्फ हामी पिडितको मेडिकल गराउन टोली खटिएको थियो भने अर्को तर्फ अपराधीहरूको खोज तलास गर्न लागि पर्यौं, तर, फेला पर्न सकेनन् ।’

दुई वटा छुट्टाछुट्टै प्रहरीको टोली उनीहरूको खोज तलाश गर्न युद्ध स्तरमा खटियो, उनीहरूको घरदेखि आफन्तको घर सम्म छापामारी गरियो, निरीक्षक झा भन्छन्, ‘उनीहरूको मोबाइल लोकेसनका आधारमा सिरहा, त्यस पछि सिराहाकै माडर पुग्यौं । त्यहाँ पनि तिनीहरूको आफन्तको घरमा ‘रेड’ गर्यौं, त्यस पछि भारत बिहारको जयनगर सम्म पुगेर भारतीय प्रहरीको सहयोग लिएर खोज तलाश गर्यौं, तर, पनि उनीहरू फेला पर्न सकेनन् ।’

अझै पनि उनीहरूको खोज तलाश जारी नै रहेको जिल्ला प्रहरी कार्यालय धनुषाका प्रहरी उपरीक्षक चक्र बहादुर सिंहले भने । बालिकाको बलात्कार गरिएको कुरा पुष्टि भई सकेको छ, त्यसैले उनीहरू तत्काल भारतमा गएर लुके पनि छिट्टै पक्राउ पर्ने एसपी सिंहले भने ।

प्रदेश सरकारको एक्सन

घटनालाई गाउँमै दबाउन र अपराधीहरूलाई भगाउन राजनीतिक चलखेल भई रहेको कुरा २ नम्बर प्रदेशका आन्तरिक मामिला तथा कानून मन्त्री ज्ञानेन्द्र कुमार यादब सम्म जब खबर पुग्यो, उनले तत्कालै एक्सन लिए । प्रहरी सँग सम्पर्क गर्नुका साथ्साथै प्रदेश सभा सदस्य चमेली देबी दासलाई घटनाको भोलि पल्ट स्थलगत पठाउन लगाएर पिडित बालिकालाई जनकपुर अञ्चल अस्पताल ल्याउन लगाई स्वास्थ्य परीक्षण गराएको भन्दै आन्तरिक मामिला तथा कानून मन्त्री यादबले लोकान्तरसंग भने, ‘अपराधीलाई राजनीतिक संरक्षण दिइएको छ, गाउँमै घटनालाई दबाउन खोजियो, उपचार पनि त्यहींकै स्वास्थ्य चौकीमा गराउन खोजिएको थियो ।’ तर, म तपाईलाई के आश्वस्त पार्छु भने यो घटनामा अपराधी जुनसुकै पार्टीको भए पनि कानून अनुसार सजाय पाउँछ नै, मन्त्री यादवले भने ।

राजनीतिक संरक्षणमा फस्टाएको अपराध

लोकान्तरले स्थलगत पुगेर ती दुई जनाको बिगतको पृष्ठभूमी बारे प्रहरी निरीक्षक पबन झासंग सोध्दा बिगतमा त्यस्तो कुनै अपराध गरेको तथ्य आफुले फेला नपारेको प्रतिक्रिया दिए पनि बास्तबिकता भने अर्कै पाईयो । त्यहाँका स्थानीयबासीहरू नाम नभन्ने सर्तमा उनीहरूको बिगतको अपराधकर्मका लामो फेहरिस्त सुनाए । बलात्कार गर्नेमध्ये एक जना दिपेश बिराजी त्यही गाउँका वडा सदस्य राकेश बिराजीका आफ्नै भाइ हुन् । उनी बिगतको स्थानीय तहको निर्बाचनमा माओबादी केन्द्रबाट वडा सदस्यमा निर्बाचित भएका थिए । उक्त नगरपालिकाको मेयर पनि माओबादी केन्द्रबाटै उदय बर्बरिया निर्बाचित भएका छन् ।

अर्को अपराधी मनोज नर्सरियाले त बिगतमा पनि सोही गाउँ बिसर्भोराको मुस्लीम टोलमा कतिपय महिलालाई जबर्जस्ती करणी गरेको भए पनि प्रहरीले जबर्जस्ती करणीको मुद्दा नचलाएर सामान्य केही सार्बजनिक अपराधको मुद्दा चलाएर छोडी दिएको स्थानीयबासीहरूले बताए । फेरी पनि समाजमा चेलीबेटीको बलात्कार गर्ने क्रम जारी नै राखे पछि गाउँलेहरू एकताबद्ध भई नर्सरियालाई बाँधेर इलाका प्रहरी कार्यालय यदुकोहा पुर्याएपछि मात्र मुद्दा चलाइयो,तर फेरी एक बर्षमै कारागारबाट उ छुटे, स्थानीयले बताए ।

भर्खरै सम्पन्न भएको प्रतिनिधिसभाको निर्बाचनका बेला आफ्नो घरमा बसिरहेका लट्टू विराजीलाई घरमै पुगेर अनाहकमै कुटपिट गरेर फर्किए । भर्खरै गएको होलि पर्वका दिन ती दुवै जना युवाले स्थानीय महेन्द्र कुर्मीलाई कुटपिट गर्दै खुट्टा नै भाँचीदिए । मुद्दा चलाएर न्याय दिलाउन पिडित कुर्मी प्रहरीमा पनि गए तर, गाउँमै मिलापत्र गरि बस्न तथा उपचार खर्च दिन लगाएर त्यतिकै छाडियो । अझै पनि कुर्मीको उपचार भई नै रहेको छ तर, उपचार खर्च भने उनले पाउन सकेनन् ।

एक पछि अर्को निरन्तर अपराध गर्ने र राजनीति संरक्षणमा उम्किने गरेका ती अपराधी जोडीको अपराध र आतंकबाट सिंगो गाउँ नै मात्र त्रसित छैनन्, आसपासका गाउँहरू पनि प्रभावित भएको स्थानीयहरूले डराई डराई लोकान्तरसामु बताए ।

माओबादी र जनतान्त्रिकको पृष्ठभूमी

भुटाइ नर्सरिया भनिने मनोज नर्सरिया माओबादीको भूमिगतकालदेखि नै आबद्ध भएका थिए । बीचमा भूमिगत सशत्र समुह जनतान्त्रिकमा पनि लागे । स्थानीयहरूका अनुसार उनी जनतान्त्रिकमा रहेका बेला दुबरकोट हथलेटवाका नबल मण्डलका बुवालाई अपहरण गरेर भारतमा लागेका थिए । फिरौतीका लागि ५० लाख रुपियाँ माग गरेका थिए । तर, अपहरित व्यक्ति जसो तसो उनीहरूको चंगुलबाट भाग्न सफल भएका थिए । भूमिगत समुहमा रहंदा ‘बिन्दास भाई’ को नाउँले कुख्यात थियो । उनको त्यति बेलाको आतंक भोगेका कारण पनि हाल सम्म उनीहरूको आतंक कायमै रहेकोले पनि उनीहरूका बिरुद्ध कोइ पनि बोल्न तयार देखिंदैनन् ।

पछिल्लो समयमा ती दुवै जना बैदेशिक रोजगारीमा गए पनि फर्किए पछि त्यस्तै अपराधकर्मलाई बढावा दिन थालेका छन् । उनीहरू दुवै जनाको बिहे भई छोरा छोरी पनि छन् । तर, पनि गाउँका महिलाहरू, चेली बेटीहरूलाई बलात्कार गर्ने, कुटपिट गर्ने, ज्यान मार्ने धम्की दिने जस्ता कामहरू राजनीतिक संरक्षणमा गरिरहेको स्थानीय युवाहरूले बताए ।

उक्त बलात्कार घटनामा पनि शहीद नगर नगरपालिकाका मेयर उदय बर्बरिया यादबले बलात्कारीलाई जोगाउन खोजेको स्थानीयहरूको आरोप छ । तर, त्यो आरोपको खण्डन गर्दै मेयर यादब भन्छन्, ‘अपराधी अपराधी हुन्छ, त्यो पार्टीको मान्छे हुँदैन । हो, उनीहरू हाम्रै पार्टीको भए पनि उनीहरूलाई कारबाही गराउन तथा तिनीहरूलाई पक्राउ गर्न भन्दै सिराहाका प्रहरीसंग समेत समन्वय गरिरहेको छु ।’

अपराधीहरूको आतंकबाट सिंगो समाज नै आतंकित रहेको, जतिबेला पनि भय र त्रासको माहौलमा बाँच्न बाध्य भएको खबर सुनेपछि आन्तरिक मामिला तथा कानून मन्त्री ज्ञानेन्द्र यादबले २१ चैत्रमा सोही गाउँमा पुगेर ‘जनताके कचहरी’ कार्यक्रम आयोजन गरेका थिए । उक्त कार्यक्रममा समेत तिनीहरूको अपराध र आतंकबारे स्थानीयहरूले बताएका थिए ।

अरगरियाको चासो

संघीय समाजवादी फोरम नेपालका नेता एवम् धनुषा निर्वाचन क्षेत्र नं. २ का प्रतिनीधिसभा सदस्य उमा शँकर अरगरियाले सँसद बैठक छाडेर पीडितको घर पुगेका थिए । घर पुगेर घटनाको पूर्ण जानकारी लिँदै समकक्षी एवम् प्रशासनलाई अभियुक्त

खोज्न सक्रियता बढाए । पीडित परिवारलाई जसरी पनि अपराधीलाई कानुनको दायरामा ल्याउने प्रतिवद्धता जाहेर गरे । अहिले भने सेलाएको देखिएको छ ।